ناشر شاعرْ خدای من باش

آن سان که...

ازدواج باران و آب

ازخواستگاری خدا

ومن که از نطفگی ام

به حصار بیابانْ خانه ی قلب تو

زنجیر شده ام

***

به حرمت پاکتْ نامه های قفل شده

دلتنگی جهش های قلبچه ی دخترکی را

که در  چاپ هزارم

در رکعت های هر وضو

به نیٌت تو

که تمام غسل یک قواره جسمی

***

گرد و خاک ورق های اشک هایم

که در سالنامه ی تولد پدر بزرگ

خشکیده است

هنوز هم بی ناشر مرده

که سرمه آویز تمام چشمانت

سرمایه ی جرم توست

شبْ آواز سحرْ شب خواب آلود

که از شعشعه ی تمام اشک ها سرودی

***

پلک ها به خماری اشک می خرند

و تو سزاوار شرمگینْ راه بازگشتی

از فانوس ستاره چشم سوخته

تا سپید دیوان قبضه شده

***

شکایت دریا

مد به ساحل محکوم کرد

و تو.......

تمام زرٌین گیسوان گندم را

چون عروسْ ماه توبه کرده

فراموش از آغوشْ شعله ی خیالی

به دارگاه سپید هایم پیوند زدی

منتظر باشید...